Maand: september 2018

web log van een musicus

 

“Een vriend vertelde mij dat hij niet terug wil naar Emmen, waar hij is opgegroeid. Er is daar een dierenpark. Op weg naar school kwam hij elke dag langs reusachtige condor, die maar net in zijn kooi paste. Omdat deze vriend componist is (Peter Lunow) hoor ik flarden aanzwellende muziek, wanneer ik denk  aan hem als jongen, die zo hard mogelijk langs de kooi fietst. Wanneer hij dichterbij komt, spreidt de condor zijn vleugels, zover als de kooi dat toestaat. De instrumenten zijn niet goed gestemd. De condor spert zijn bek open maar er komt geen schreeuw uit. Ik weet niet precies hoe een condor er uit ziet. Toch huist de ongelukkige vogel in mij. Ik hoor zijn verstomde schreeuw in de muziek van mijn vriend, ook wanneer hij opgewekte muziek maakt.”

Maria Barnas

 

5 april 2017

Zo’n 28 jaar hou ik een dagboek  bij, elke dag…  Al heel lang zeggen mensen, die ik stukken heb laten lezen, dat ik  ‘er iets mee moet doen’. Onlangs zei een hele goeie vriend: ‘lees ze na op zaken ,die met muziek van doen hebben, dat is tenslotte je leven’. Ik geloof nu waarachtig dat ik  daarmee de sleutel heb gevonden om  mijn blog te openen.

Ik doe het  niet in de chronologie van het dagboek, maar op keuze van een onderwerp.

Blog nr. 1  ( uit dagboek 23 mei  2014 –  14 februari 2015)

Het ontstaan van “ANNA”

“ANNA” opname Concertzender in Vondelkerk Amsterdam  door “Super Librum” 13 novenber 2016

Het ontstaan van  “ANNA” voor ensemble Super Librum op  Latijnse teksten van het Anna Mater van Rudolph Agricola (sopraan,tenor,vedel,luiten,blokfluiten,carillion)

23 mei 2014

Zo snel mogelijk de daadwerkelijke tekst gaan uitzoeken én de klank van al deze, voor mij nieuwe, instrumenten,die bepalen hoe mijn muziek zal gaan klinken. Ik wil eenvoud, helderheid, ontroering en kwetsbaarheid van de tekst in mijn klankidioom omzetten.

20 juni 2014

Muziek creëren en spelen zijn mijn enige passies en het doorgeven aan anderen ook, maar niet in een groter verband, niet als onderdeel van een opleiding of instelling. Bottomline in de muziek, evenals in álle kunst is subjectief en iedereen die de arrogantie heeft daar grondregels voor vast te kunnen leggen, is full of shit, naar mijn idee.

28 juni 2014

Wat ik ook ga maken, één ding is voor mij belangrijk: het moet de ziel gaan raken, ontroeren, als er zang klinkt moet dat hemels klinken, ik wil mooie lijnen en een Latijn dat zingt.

3 juli 2014

Dan heb ik toch wel iets bereikt: een mislukt pianistje wordt na vele jaren erkend als componist. Vergeet het wereldleed, de grote kosmische zaken, ik doe wat ik altijd gewild heb: volkomen vrij een klankwereld creëren, waarvoor ik goed betaald word en waar goeie musici mee bezig zijn. Wat wil een mens nog meer?

9 juli 2014

Ik ben van plan er iets zeer ontroerends van te maken en in mijn eigen stijl, Gregoriaanse gezangen gebruiken of niet: ik wil mooie klankkleuren, transparantie, lyriek en drama. Amen.

14 juli 2014

Ik wil een sfeer, een expressie van mededogen, een klankwereld die gebruik maakt van de oude instrumenten om  eigen klank kleuren mee te maken, andere combinaties en zéker niet: een imitatie van de Middeleeuwse klank. Heb ooit een stuk geschreven  dat heel goedkoop de eeuwige reine kwinten als basis had, een grote vergissing die ik niet meer zal maken….

19 september 2014

Otto stond op de stoep met boeken. […] Hij heeft zeer aandachtig naar mijn muziek geluisterd. Mijn Europeana Prayer en wat ik nu aan het schrijven ben (Anna), ontroeren hem. Dat doet mij goed. Grappig dat ie juist deze twee zo mooi vond. Over Anna zei hij precies wat ik wil bereiken met de muziek: mystiek, religieus en authentiek en met de naïviteit van die tijd van het gedicht. Het raakte hem echt, dat kon ik zien.

24 oktober 2014

Muziek is geen wetenschap, het is vrijheid, waarheid zelfs en kan alleen uit een vrije geest ontstaan. Voor je zo ver bent als kunstenaar, ga je door de hel, verlies je alle bodem onder je voeten en alles dat je maakt wordt beoordeeld alsof je naakt bent: iedere gek heeft een mening, kritiek, oordeelt, vonnist. Voor een componist is het afhankelijk zijn van de uitvoerenden een enorm extra ‘risico’: de klanken gaan door de ruimte en het is voorbij. Daarna komen de academici de partituur aan stukken scheuren en dood analyseren. Ach, waar maak ik me weer druk om. Communiceren wil ik met mijn noten en de grootste criticus ben ik zelf, niemand anders.

28 oktober 2014

Je kunt alleen iets creëren als je iets te zeggen hebt. […] Waarom ik componeer is van geen belang, maar ik ben bezig mijn eigen gemaakte klank voor anderen hoorbaar te maken. Mijn technische vaardigheden zijn beperkt, absoluut, maar toch lever ik muziek die authentiek is.

30 oktober 2014

Het moet ontroeren, een sfeer creëren die helemaal van mij is, in een idioom, een bezetting waar ik niet van had kunnen dromen: specialisten op hun terrein nemen de moeite mijn klankwereld tot leven te brengen. En niet eenmalig en dan weer verdwijnen. Nee, het gaat overal gehoord worden.

12 november 2014

Deze Anna geeft me bestaansrecht nu op dit moment. De honderden componisten die ik beluister op youtube: de prachtigste werken van grote talenten die totaal onbekend waren tijdens hun leven… hetzelfde lot lijkt mij beschoren.

14 februari 2015

‘Mijn Anna’ op koptelefoon. Ik heb het voor elkaar gekregen: een half uur muziek die een eigen wereld oproept, die uniek van mij is. Wat zal het me brengen? Laat ‘men’ maar naar mij komen, ik loop niet meer als een verwachtingsvolle puppy overal achteraan. De muur van onverschilligheid. ’t Zal wel… loslaten. Ik heb een ontroerend  stuk muziek geschreven volgens mij.  Het werk spreekt voor zichzelf.

Hoe ontstaat een muziekstuk?

“Deze quotes die ik uit je dagboek heb gehaald, bieden een genadeloze blik in de wereld van een kunstenaar. De ups en downs van het ontstaansproces van een muziekstuk. Stuk voor stuk kort ,maar krachtig. Ze vormen in mijn ogen een bron van inspiratie voor iedereen die – ondergewaardeerd door de wereld – bezig is met zijn/haar eigen scheppingsproces.”  Otto Haan